တစ္ခ်ိန္ကေခါင္လြန္းလွတဲ့ ေႏြတစ္ေႏြမွာ
ခေရပင္ေလး ေမာင္ပ်ိဳးခဲ့တယ္..
အပင္ငယ္ေပါက္လာခ်ိန္ေတာ့
ေမာင္ကိုယ္တုိင္ ေျမဆီေကာင္းမွာ
ေျပာင္းစိုက္တယ္ေလ..
ႏုနယ္ေသးတဲ့ ခေရပင္ေပါက္ေလး
အႏၱရာယ္ကင္းစြာ ရွင္သန္ႏိုင္ဖုိ႕
ေတာရုိင္းတိရိစၧာန္မ၀င္ႏိုင္ဖုိ႕
ေမာင့္ဥယ်ာဥ္မွာ ခိုင္ခံ့စြာ စည္းရုိးကာတယ္..
ခေရပင္ေလးၾကီးထြားႏိုင္ဖို႕
ေရေလာင္း၊ ေပါင္းသင္၊ ေျမေတာင္ေျမွာက္ခဲ့တယ္..
ေမာင္တယုတယပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ခေရပင္ေလး
ေမာင့္မ်က္စိေအာက္မွာ
ခုန္ေပါက္ျမဴးတူးျပီး ၾကီးထြားလာလုိက္တာ
ခေရေတြ ပြင့္ကုန္ေရာလား
ပင္ျမင့္စံခ်ိန္၊ ပြင့္ဖူးေ၀ခ်ိန္မွာ
ေမာင့္အေျခြကုိတမ္းတေလသည္..
ေမာင္....................
ေမာင္ဘယ္မွာလဲ.... ေမာင္......
ဟင္.......ေမာင္မရွိေတာ့ပါလား..
ေမာင္ေပ်ာက္ေနေတာ့
ခေရေလးေတြ ငုိေၾကြးပါျပီ....
အုိ ... သူတို႕ေမာင့္ကုိေမွ်ာ္ရင္းေျမခေတာ့သည္
အခက္ေတြေ၀လ်က္ အပြင့္ေတြ ေၾကြသည္
ခေရပင္ေလးအရြယ္ေရာက္မွ ေမာင္စြန္႕ေခ်ျပီ.
ဘယ္လုိပင္ရွိေစ၊ ေမာင္ပ်ိဳးခဲ့ေသာ ခေရပင္ေလး
ေရမေလာင္း၊ ေပါင္းမသင္ အေစာင့္အေရွာက္ကင္းလည္း
အရြက္ျမိဳင္ျမိဳင္၊ အပြင့္လႈိင္လႈိင္၊ ရနံ႕ၾကိဳင္စြာျဖင့္
ေမာင့္ဥယ်ာဥ္မွာ ေ၀ရင္း၊ ေၾကြရင္း ရွင္သန္တတ္သည္။
No comments:
Post a Comment